సమాజం (Society) అనే అదృశ్య సంకెళ్లను తెంచుకోవడం ఎలా?

మానసిక బానిసత్వాన్ని తెంచుకోవాలంటే భయం ఎందుకు?

ఒక మనిషి తన జీవితంలో ఎదుర్కొనే అత్యంత భయంకరమైన ప్రశ్న, "సమాజం నా మీద రుద్దిన psychological authority ని నేను బ్రేక్ చేయగలనా?" అని. ఈ ప్రశ్న అడగడానికి చాలా ధైర్యం కావాలి, కానీ దాన్ని ఆచరణలో పెట్టాలంటే మాత్రం వెన్నులో వణుకు పుడుతుంది. ఎందుకు? సమాజం వచ్చి నిన్ను కొడుతుందని కాదు, నిన్ను జైలులో పెడుతుందని కాదు. ఆ భయం వెనుక ఉన్న అసలు రహస్యం చాలా లోతైనది, చాలా క్రూరమైనది.

ఈ రోజు మనం ఏ మొహమాటాలు లేకుండా, అబద్ధపు ఆదర్శాలు లేకుండా, ఈ భయం యొక్క DNA ని విశ్లేషిద్దాం.

1. అసలు "సమాజం" అంటే ఏమిటి? (The Illusion of the External Enemy)

మనం ఎప్పుడూ 'సమాజం' (Society) ని ఒక బయటి శత్రువులా చూస్తాం. మనకు ఎదురుగా నిలబడి మనల్ని శాసించే ఒక రాక్షసుడిలా ఊహించుకుంటాం. కానీ అది పచ్చి అబద్ధం. సమాజం ఎక్కడో బయట లేదు, అది నీ బుర్రలో, నీ ఆలోచనల్లో, నీ కణకణంలో ఒక software లాగా install చేయబడి ఉంది.

నీకు ఏది తప్పు, ఏది ఒప్పు, ఏది విజయం, ఏది అపజయం, ఏది అవమానం, ఏది గౌరవం అని నిర్ణయించే ఆ కొలమానాలన్నీ ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయి? సమాజం నుంచే కదా! నీ identity (నీ పేరు, నీ మతం, నీ కులం, నీ స్థాయి, నీ ego) ఇవన్నీ సమాజం నీకు ఇచ్చిన అప్పు మాత్రమే.

అందుకే ఆ psychological authority ని బ్రేక్ చేయాలంటే నీకు భయం వేస్తుంది. ఎందుకంటే, ఆ authority ని బ్రేక్ చేయడం అంటే సమాజాన్ని చంపడం కాదు, నిన్ను నువ్వు చంపుకోవడం! సమాజం ఇచ్చిన ఆ 'నేను' (Ego) అనే ముసుగుని తీసేస్తే, లోపల శూన్యం (Emptiness) మిగులుతుంది. ఆ శూన్యాన్ని చూస్తే ఏ మనిషికైనా భయం వేస్తుంది. నువ్వు భయపడుతున్నది సమాజానికి కాదు, నీ ఉనికి (Identity) ఎక్కడ తుడిచిపెట్టుకుపోతుందో అన్న నీ సొంత అభద్రతా భావానికి (Insecurity).

2. పురాణాలు మరియు చరిత్ర చెబుతున్న నగ్న సత్యం

మహాభారతంలో అశ్వత్థామ పాత్రను ఒకసారి విశ్లేషిద్దాం. అతనికి ధర్మం ఏంటో తెలుసు, అధర్మం ఏంటో తెలుసు. దుర్యోధనుడు చేస్తున్నది తప్పు అని అతనికి స్పష్టంగా తెలుసు. అయినా సరే, అతను ఆ కౌరవ సామ్రాజ్యం యొక్క 'authority' ని బ్రేక్ చేయలేకపోయాడు. ఎందుకు? "నేను వారి ఉప్పు తిన్నాను" అనే ఒక కృతజ్ఞతా భావం, ఒక attachment.

ఈ రోజు మన పరిస్థితి కూడా అదే. సమాజం అనే దుర్యోధనుడు మనల్ని రకరకాలుగా హింసిస్తున్నా, మన స్వేచ్ఛను హరిస్తున్నా, మనం ఆ సమాజం యొక్క psychological authority ని ఎదిరించలేం. ఎందుకంటే, మనం ఆ సమాజం ఇచ్చే 'ఉప్పు' కి బానిసలమైపోయాం. ఆ ఉప్పు ఏమిటో తెలుసా? Validation (గుర్తింపు), Security (భద్రత), మరియు Comfort (సౌకర్యం).

• నలుగురు నిన్ను మెచ్చుకోవాలి.
• నలుగురిలో నీకు ఒక గుర్తింపు ఉండాలి.
• నీకంటూ ఒక safe zone ఉండాలి.

ఈ మూడింటి కోసం నువ్వు నీ ఆత్మను (soul) సమాజానికి తాకట్టు పెట్టేశావు. ఒక పంజరంలో పుట్టి పెరిగిన పక్షికి, పంజరం తలుపులు తెరిచినా బయటికి వెళ్లాలంటే భయం వేస్తుంది. స్వేచ్ఛ అంటే దానికి ప్రాణభయం. ఎందుకంటే బయట దానికి గింజలు దొరుకుతాయో లేదో అన్న భయం. మనది కూడా కచ్చితంగా ఆ పక్షి బతుకే.

3. అసలైన మాయ: ఇనుప సంకెళ్లు పోయి బంగారు సంకెళ్లు రావడం

సరే, ఒకవేళ నువ్వు ఎంతో కొంత ధైర్యం చేసి, విప్లవం తీసుకొచ్చి, సమాజం పెట్టిన కండిషన్స్ ని బ్రేక్ చేశావు అనుకుందాం. ఇక్కడే నీతో ఒక పెద్ద game ఆడుతుంది నీ mind.

ఇలాంటి situations లోనే చాలా జాగ్రత్తగా మీ brain ఏం మాయ చేస్తుందో గమనిస్తూ ఉండాలి. Because, గతం, పాత సమాజం అనే 'ఇనుప సంకెళ్లు' (Iron chains of the past) విడిపోగానే... "నేను సమాజాన్ని ఎదిరించాను", "నేను అందరిలాంటి వాడిని కాను", "నేను ఒక rebel ని" అనే ఒక కొత్త 'అభిమానం' (Attachment) పుడుతుంది. ఇది బంగారు సంకెళ్లతో సమానం.

మనకే తెలియకుండా మళ్లీ మనల్ని ఆ బంగారు సంకెళ్లు బంధించేస్తాయి. "నాకు విముక్తి కలుగుతుంది" అని అనిపించేలా చేస్తూనే, slowly మనల్ని ఆ విముక్తి ముసుగుతోనే (Under the guise of liberation), నెమ్మదిగా, మళ్లీ మనల్ని బందీ చేసే పన్నాగం అల్లుతూ ఉంటుంది మన mind. ఇదే అసలైన మాయ.

నువ్వు ఒక జైలు నుంచి పారిపోయి, ఆ పారిపోవడం అనే ప్రక్రియకే బానిసవై, నీ చుట్టూ నువ్వే ఒక కొత్త జైలు కట్టుకుంటావు. నిన్నటి వరకు సమాజం నిన్ను కంట్రోల్ చేసింది, ఈ రోజు 'సమాజాన్ని ఎదిరించిన గొప్పవాడిని' అనే నీ Ego నిన్ను కంట్రోల్ చేస్తుంది. బానిసత్వం రూపం మార్చుకుందే తప్ప, బానిసత్వం పోలేదు.

4. మరి పరిష్కారం ఏమిటి? (The Ruthless Truth)

ఈ authority ని బ్రేక్ చేయడానికి కత్తులు, తుపాకులు అక్కర్లేదు. అరిచి గీపెట్టాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం క్రూరమైన నిజాయితీ (Ruthless Honesty) కావాలి.

• ఆత్మవంచన మానుకోండి: ముందుగా ఒక నిజాన్ని ఒప్పుకోండి. మీకు సమాజం కావాలి, సమాజం ఇచ్చే సుఖాలు కావాలి, అదే సమయంలో స్వేచ్ఛ కూడా కావాలి. ఒకేసారి రెండు పడవల మీద కాలు వేయలేరు. సమాజం యొక్క approval కావాలనుకున్నప్పుడు, దాని authority కి తలొగ్గక తప్పదు. అది business transaction లాంటిది.
• నీ బుర్రను నువ్వు చదువు: ఏ నిర్ణయం తీసుకుంటున్నా, "నేను ఇది ఎవరి కోసం చేస్తున్నాను?" అని నిన్ను నువ్వు ప్రశ్నించుకో. నా ఇష్టమా? లేక నలుగురు చూసి మెచ్చుకుంటారని చేస్తున్నానా? ఒక వస్తువు కొంటున్నా, ఒక కెరీర్ ఎంచుకుంటున్నా, ఆఖరికి పెళ్లి చేసుకుంటున్నా... దీని వెనుక ఉన్నది నా అవసరమా? లేక సమాజం నా మీద రుద్దిన programming ఆ? అనే clarity తెచ్చుకో.
• ఒంటరితనాన్ని భరించు: Psychological authority ని బ్రేక్ చేసిన మనిషి ఒంటరివాడు అయిపోతాడు. వాడిని ఎవరూ అర్థం చేసుకోరు. వాడిని పిచ్చివాడంటారు, పొగరుబోతు అంటారు. ఆ మాటలు పడటానికి, ఆ ఒంటరితనాన్ని భరించడానికి సిద్ధపడాలి. అగ్ని పరీక్ష లేకుండా బంగారం స్వచ్ఛంగా బయటికి రాదు.

సమాజాన్ని బ్రేక్ చేయడం అంటే రోడ్ల మీదకు వచ్చి అరుస్తూ తిరగడం కాదు. నీ లోపల, నీ ఆలోచనల లోతుల్లో దాగిన సమాజపు విత్తనాలను ఏరి పారేయడం. భయం అనేది చీకటి లాంటిది. చీకటితో నువ్వు యుద్ధం చేయలేవు, కేవలం ఒక చిన్న దీపం వెలిగిస్తే చాలు, చీకటి దానంతట అదే పారిపోతుంది. ఆ దీపమే... "స్పష్టమైన ఎరుక" (Clear Awareness).

నీ బానిసత్వాన్ని నువ్వు పూర్తిగా చూసిన క్షణమే, ఆ బానిసత్వం రాలిపోతుంది. ఆ బంగారు సంకెళ్ళను సైతం గుర్తించిన వాడే నిజమైన స్వతంత్రుడు. ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి.